نام فیلم: پدرخوانده 3 (The Godfather:
Part III)
سال تولید: 1990
کارگردان: Francis Ford Coppola
آهنگساز: Carmine Coppola -
Nino Rota
گستردن سفرهی عقدکنان کلمات در مدح و وصفِ دامادی همچو فیلم پدرخوانده، بیشتر به
سخافت عقل و زیادت وقت شبیه میماند تا درک وجهی کشف نشده و مسکوت باقیمانده از یک
اثر تاریخی و کندوکاوی موشکافانه از زوایای پنهان ماندهی آن.
عصارهی زیبایی به نام تمِ موسیقیایی (Theme) به ابهت میتواند محوریت و نقش گردانیِ
نوشتارهای زیادی باشد که بازیگری آن را جاودانههایی همچون، دکتر ژیواگو، پدر
خوانده و یا هر شاهکار دیگری به عهده میگیرند.
Theme که قرار شد قطعه موسیقی زیبا و خاصی جهت معرفی وقایع و یا حوادثی پیرامون شخصیتهای
مورد توجه داستان فیلم و مد نظر کارگردان باشد، قابلیت این را دارد که پایش را از موسیقی
بکگراند (Background) فراتر گذاشته و با کمک نکتهسنجی و تیزبینی عوامل فیلم و آهنگساز،
قادر است که در ساز یا صدای صوت یا هر وسیلهی دیگری به عنوان یکی از عوامل فیلم تبلور
یافته و به تماشگرانش عرضه شود.
استفاده از تم اصلی (و یا هر بخش دیگری از موسیقی) یک فیلم در میانهها و سکانسهای
پراکندهی اثر و به عنوان موسیقی واقعی فیلم، احساس شگرفِ نهانیی را بر روان و خاطر
بیینده به زیبایی قلمکاری میکند و به او میقبولاند که بازیگرانِ نماهایِ حاضر در
برابر دیدگانش همچون خودش، در رویارویی ریتم حوادث فیلم همانقدر تسلیم بازی شده اند
که وی تسیلم تماشایش.
آنتونی کرلئونه (Anthony Corleone)، فرزند دون کرلئونه (Don Corleone) در جشن میهمانی
پدرش، قطعه موسیقیی که خودش آنرا ترانهای از شهر کرلئونه و به زبان سیسیلی اصیل معرفی
میکند، با گیتارش اجرا میکند. این قطعه که در واقع تم اصلی فیلم پدرخواندهست یکی
از نمونههای شاخص و بیاد ماندنی حضور تم در وقایع فیلم بشمار میرود.