نام فیلم:دکتر ژیواگو (Doctor Zhivago)
سال تولید: 1965
کارگردان: David Lean
آهنگساز: Maurice Jarre
تم (Theme) که خواندیمش، قطعه موسیقی خاص، با کارآمدیِ بیش از آنچه سایر قطعات موسیقی
متن یک فیلم دارند، میتواند با واریاسیونهای مختلف، بصورت تک ساز، چند ساز یا حتی
ارکستر اجرا و در طول فیلم از آن استفاده شود.
یک تم اگر خوب پرداخت گردد و به موقع و حساس از آن استفاده شود میتواند به شکل بسیار
کارآمدی چنان با تصاویرعجین شود که نوعی از تصویر سازی موسیقیایی را به ناخودآگاه بییننده
القا کند.
برای نمونه سکانسی از فیلم دکترژیواگو را جدا کردهام که در آن یوری ژیواگوی گریخته
از چنگال سربازان سفید را نشان میدهد که بیکس و درمانده خود را به محلِ تنها امیدِ
باقیماندهاش، یعنی خانهی لارا میرساند.
بخش اول این موسیقی کوتاه که با یک آکسان قوی شروع میشود و ژیواگو را در راه باریکِ
نزدیک خانه نشان میدهد بیانگر حسیست گنگ و مبهم که آیا لارایی هست که پذیرای این
یوری خسته و درمانده باشد.
هنوز ثانیهای نگذشته که حزنی هذلولی وار تصاویر را فرا میگیرد و همرا با صدا و تصویر
موشها، یوری ژیواگو و همچنین حس بیننده را یکجا هورت میکشد.
اما شروع تم لارا، در میان این همه سردی و اندوه، حضور گرم لارا را به یک باره بر تصاویر
غالب میکند و ژیواگو را به سمت محلی میبرد که در آن یک کلید با نامهای سرشار از عشق
او را مانند بینندگان غافلگیر میکند.
یک فیلم، یک شات، یک موسیقی - 4 - دکتر ژیواگو
- قسمت اول
ادامه دارد...