مادیگیلیانی Modigliani محصول سال 2004 به کارگردانی Mick Davis فیلمیست چند وجهی که میتواند همزمان به مزاج گروههای مختلف عاشقپیشه، نقاش و سینما دوست بسازد و خوش بیاید آنهم درحالی که کمتر پیش میآید که اهالی حرفهای سینما و منتقدان را مجذوب خود کند.
استفان هولدن منتقد نیویورک تایمز برایش مینویسد: "بهترین و شاید تنها فایده فیلم فاجعه بار مادیگلیانی استفاده از آن به عنوان یک کتابچه درسی درباره این است که چطور درباره زندگی یک هنرمند اسطورهای فیلم نسازیم.". منبع
سایت Imdb هم نمرهای بیشتر از 6.9 از 10 را برایش تا بدین روز کنار نگذاشته آن هم درحالی که بیشترین آمار دهندهگان به این فیلم افراد زیر 18 سال و بخصوص دختر خانمها بودهاند.لینک آمار خوشبختانه نگاه موسیقی وار این مطلب به یکی از سکانسهای استثنایی این فیلم کمی پایش از این همه ماجرا و انتقاد بیرون میگذارد و دلیلش را هم وامدار موسیقیست که از یکی از تراکهای آلبوم The Myth of Red از خوانندهی معروف Sasha Lazard گرفته است.
چرخ کج مدار زندگی، مادیگیلیانی، نقاش هم دورهی پابلو پیکاسو که در ایتالیا متولد شده است را به پاریس کشانده و در گرداب وهیاهوی الکل وعشق دوست دخترش ژان چنان به ورطهی بیپولی میکشاند که پایه و اساس داغ شدن رقابتی را میگذارد که حضور سرسختانهی پاپلو پیکاسو در آن، شهر را به هیجانی وصف ناپذیر فرو میبرد. شروع رقابت نقاشان مطرح شهر پاریس سکانسیست تماشایی و بینظیر که شاید بهترین کار ممکن از طرف آهنگساز این اثر اقای Guy Farley برگزیدن آهنگ رویایی Ode To Innocence از Sashal Lazard بوده است.
سکانس که با یک نمای فانتزی از آسمان و حرکت دوربین به سمت داخل خانهی یکی از نقاشان و یک لاشه گوشت آویزان آغاز میشود تلاش بی وقفهی نقاشان را همگام و هم زمان با ضرباهنگ موسیقی به جلو میبرد.
نگرانی و تشویش سایرین در ساختن مواد و موضوع اولیه نقاشیشان در مواجه با آرامش مسحور کنندهی مادیگیلیانی با بازی اندی گارسیا که از ابتدا تا به انتها بر روی موضوع نقاشیاش- یعنی معشوقهاش ژان- کار میکند بهترین کلام تصویری این آهنگ بینظیر است. >قبل از نگاه کردن به این سکانس مایلم نظر شما را به چند قسمت خاص از آن جلب کنم:
زمانی که پیکاسوی عصبانی بوم نقاشیاش را در هم میشکند و صدای شکستن که در آهنگ اصلی نیست.
حرکت دوربین اطراف موضوع و متریال نقاشی نقاشان.
و دیگری لبخند و نشاطِ خاطرِ عجیب مادیگیلیانی در مقابل با سایر لبخندها دقیقا زمانی که دکلمه موسیقی به کلمهی مرسی(مقسی فرانسوی) میرسد.
پیوست یک: نقش پابلو پیکاسو رو امید جلالی ایران تبار بازی کرده است
پیوست دوم: احسان شارعی در سایتی به نام "داستانهای عجایب" داستان مادیگیلیانی را با قلمی جالب نوشته است. اینجا
پیوست سه: شاید مجالی دیگر دباره به سراغ این سکانس برگردم.