فیلم Glory محصول سال 1989 به کارگردانی Edward Zwick یکی از بارزترین فیلمهایی به شمار میرود که تصویرگریِ جنگهای داخلی یک کشور را به شایستهگی کرده است. این فیلم که بر اساس یک داستان واقعیست روایت 44 سرباز آفریقایی – آمریکایی را میکند که تحت فرماندهی یک سفید پوست در جنگهای بین ایالتی داوطلب میشوند و مشکلات، موانع و محدودیتهای قانونی در مورد عدم اجازه ورود سیاه پوستان به ارتش را پشت سر میگذارند.
بازی هنرمندانه و بینظیر مورگان فریمن و دنزل واشنگتن و جیمی کندی هر آنچه را که میبایست تکمیل کنندهی یک نگاه ویژه به مصائب و مشکلات سیاه پوستان در کنتراست با صبر و شکیبایی و مقاومت آنها، داشته باشد را با خود یکجا گرد هم میآورد.
موسیقی متن این فیلم ساختهی آهنگساز آمریکایی James Horner است که به خوبی توانسته است تفکرات موسیقیایش را با فضای داستان همسان کند.
شب قبل ازعملیاتی که منجر به کشته شدن همه سربازان سیاه به همراه فرماندهشان میشود آهنگساز با ابزاری کاملا محیطی و ساده به اجرای موسیقی کاربردیی دست میزند که یکی از انواع بسیار زیبا و مانوس موسیقی فیلم به شمار میرود. وقتی مولد موسیقی فیلم همراه و همگام با تصاویر باشد دیگر هیچ ذهن سیالی جهت درک موسیقی و منبع تولیدش غافل از تصویر نمیگردد.
در این سکانس جیمی کندی، مورگان فریمن و دنزل واشنگتن به ترتیب برای دوستانشان صحبت میکنند که به دلیل کم حجم شدن فایل نهایی من تنها صحبتهای جیمی کندی را برای این مطلب انتخاب کردم.
لینک دانلود این شات